music noun [U]
1 a pattern of sounds made by musical instruments, singing or computers, or a combination of these, intended to give pleasure to people listening to it

- เมื่อวานได้เป็นตัวแทนทีมชาติร่วมกับชาคร ไชยปรีชา ไปดูคอนเสิร์ตกามิกาเซ่ ที่พารากอน ซึ่งในใจก็คิดลึกๆว่าต้องเป็นผลจากการที่เรากรอกแบบสอบถามที่คอนเสิร์ตปาน ธนพรเมื่อปีที่แล้ว ในหัวข้อ 'อยากให้จัดคอนเสิร์ตอะไรต่อไป' ซึ่งก็กรอก กามิกาเซ่ และ ดัง พันกร ไปด้วยความสนุกมือ (แต่เอาจริง) และในที่สุดมันก็มาจนได้

- เด็กเยอะมาก... เหมือนลดอายุตัวเองไปเป็นเด็กม.ปลายอีกครั้ง

- คอนเสิร์ตยาวมาก ยาวกว่าหนังเมืองคานส์บางเรื่อง แต่โชคดีที่มีเพลงฮิตเยอะและนำมาใช้ต่อๆกัน ก็เลยมีช่วงน่าเบื่อน้อย

- รปภ. ดุมาก ยกกล้องถ่ายรูปทีนึงจะโดนเข้าชาร์จร่างกายเหมือนตรวจหายาบ้า โชคดีมีบัตรเพรส ก็เลยไม่เป็นไร ถ่ายได้ (แต่ยกกล้องครั้งถัดไป เขาก็เอาไฟฉายมาส่องหน้าอยู่ดี เพราะลืมหน้าเราไปแล้ว)

- การได้มาดูคอนเสิร์ตในระยะประชิดกับนักร้อง (ทางผมและชาคร ทำการแทรกตัวไปเรื่อยๆ จนเกือบถึงปลายขอบเวที) สิ่งที่สนุกคือการดูหน้านักร้อง ไม่ใช่นักร้องน่าดู แต่คุณจะได้เห็นว่า นักร้องคนนั้นมันกำลังเหนื่อยมาก อีกคนมีแอบเครียดเป็นห้วงๆ บางคนไมค์ไม่ติด แดนเซอร์บางคนเกือบล้ม

- แต่การได้เห็นใบหน้าจริงๆของน้องๆนักร้อง และถ้าดูแบบจริงจัง คุณจะพบบางอย่าง (ผมอธิบายไม่ถูก)

- สิ่งที่ได้เรียนรู้ คือ เพลงทุกเพลง ไม่ว่าจะก๊อปไม่ก๊อป เสียงห่วยไม่ห่วย ชั้นเชิงด้านดนตรีดีหรือไม่ดี มันก็ให้ความสุขกับผู้คนได้เท่าเทียมกัน (ไม่เชื่อลองถามน้องที่ยืนอยู่ด้านหลังผม เธอร้องได้ทุกเพลงด้วยน้ำเีสียงที่มีความสุขมาก + กรี๊ดทั้งงาน ปวดหูมาก) อย่างนี้เราจะบอกได้ไหมว่าโมเดิร์นด็อกจะดีกว่ากามิกาเซ่ ในเมื่อตอนคุณร้องเพลง บุษบา ตามพี่ป๊อด มันก็ไม่ได้ต่างจากที่น้องคนนั้นกำลังร้องเพลงของมิล่า

- มันไม่เกี่ยวกับเรื่องดนตรีห่วยไม่ห่วยมั้ง แต่มันแค่คนละกลุ่มกัน ถ้าวันนึงลูกวัย 4 ขวบของคุณกดเปียโนก๊องแก๊งๆห่วยๆเล่นๆ คุณอาจจะพบว่ามันเป็นเพลงที่เพราะที่สุดก็ได้ แต่คุณอาจฟังวง ดรีม เธียเตอร์ แล้วอยากจะเอาซีดีไปแขวนไล่แมงวันเลยก็ได้

- เพราะฉะนั้นมันเรื่องรสนิยมมั้ง ผมว่า  +  เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกการตลาด - ก็สร้างค่านิยมอะไรต่างๆนะครับ อันนั้นมันอีกเรื่อง นี่ว่ากันเรื่องการฟังดนตรีและความสุขที่ได้รับกลับมา

- คือบางทีก็เซ็งพวกชาวอินดี้ที่มัวแต่ด่าเพลงป๊อปทั้งหลาย ถ้าอินดี้จริงก็ต้องเข้าใจสิวะว่า ดนตรีแต่ละประเภทมันก็สร้างขึ้นสำหรับคนต่างๆวัย ต่างๆประเภทกัน ต่อให้เพลงก๊องแก๊งที่สุด แต่ถ้ามีคนชอบมัน ก็น่าจะโอเคแล้ว

- ถ้ายอมรับกันและกันได้ก็น่าจะดีที่สุดเนอะ วันนึงเมื่อคุณพบว่าคุณเบื่อดนตรีก๊องแก๊งๆของกามิกาเซ่ คุณก็คงเขยิบไปฟังอย่างอื่นบ้าง ก็เท่านั้นเอง ผมว่ามันไม่ใช่พัฒนาการด้านการฟังดนตรีอะไรหรอกครับ แต่เบื่อๆแล้วก็เปลี่ยนไปตามวัย ตามความสนใจ จบ

- สรุปแล้วก็สนุกดีนะครับคอนเสิร์ตนี้ ผมว่า

- แต่ผมและชาครก็เดินออกมาก่อนในช่วงก่อนจบ เพราะหิวข้าว และเพื่อหนีคลื่นมหาชนหลังคอนเสิร์ต

- สิ่งที่ฮา คือ ตอนเดินออกมานึกว่ากำลังเดินออกจากโรงเรียนกวดวิชา เพราะด้านนอกฮอลล์นี่ ผู้ปกครองมารอรับเด็กนี่เต็มไปหมด แม่ๆบางคนเริ่มคุยกันเองแล้ว (คงเมาท์เรื่องลูก)

.
.

- สิ่งที่ไม่เข้าใจ : ทำไมไม่มีเพลง First Love ของน้องแจม (ฮา)

ขอขอบคุณ
- คุณต่อ ที่ไปบากหน้าขอบัตรจากนิตยสาร I-STREET (กูรู้ว่ามันหนักหนาสำหรับมึง 55)
- แต่สุดท้ายผมไปร่วมวงไพบูลย์กับบัตรเพรสของ HAMBURGER ที่ขอมาโดยชาคร ทำให้ถ่ายรูปได้

---------------------------------------------------------------------------

ชาร์ตเพลงฮิตส่วนตัว 5 อันดับ
ประจำการอัพเดทวันที่ 17 พ.ค. 2552
1. กระเป๋าแบนแฟนยิ้ม - The Richman Toy
2. My Love [let me talk to you prelude] - Justin Timberlake
3. เกลียดเพลงรัก - Pancake
4. ฟ้าที่โอบกอดฉัน - Bear Garden
5. ไอติมชาเขียววาซาบิ - เหมี่ยวเอ๋อ

edit @ 17 May 2009 10:49:33 by visuallyyours